Angst Overwinnen

 - Van Angst Naar Geloof

U bent hier: Levensproblemen >> Angst Overwinnen 2

(Lees Eerst Angst Overwinnen Deel 1)

Angst Overwinnen - Een Persoonlijk Verhaal
Mij werd nooit geleeerd hoe ik mijn angsten kon overwinnen, maar ik was al op een vroege leeftijd doordrongen van angst. Mijn moeder en vader waren beiden religieus, maar waren elk volgeling van een ander geloof. Mijn Katholieke vader was dominant dus was het Katholicisme de richtlijn voor ons familieleven. De eerste acht jaar van mijn schooltijd zat ik op een Katholieke school. De boodschap die me thuis en op school werd meegegeven was dat ik goed moest zijn, want anders zou ik naar de hel gaan. Dat geloof alleen was al genoeg om angsten in mij op te wekken - alles resulteerde in dood en hel! Het was alsof ik in drijfzand leefde. Biechten, berouw en wroeging zouden me redden, maar dit was altijd van korte duur. Ik had geen spiritueel begrip van de dood, maar wat ik er over gehoord had vergrootte mijn angst voor de dood alleen maar.

Op een avond, toen ik ongeveer dertien jaar oud was, stond ik op het punt om in slaap te vallen toen ik dit hoorde: "Als je gaat slapen, zul je sterven!" Ik ging rechtop in bed zitten om te zien wie dat gezegd had, maar er was niemand in de kamer. Dus ging ik weer liggen, deed het af als een nare droom en hoopte dat ik zou kunnen gaan slapen, maar dat lukte maar niet. In plaats daarvan hoorde ik het opnieuw. Dit keer werd ik door mijn angst opgevreten. Ik brak in zweet uit en begon te rillen. Ik riep mijn moeder en ze kwam mijn kamer binnenrennen, ging naast me zitten en hield me vast. Toen ik haar vertelde wat er gebeurd was troostte zij me, stelde me gerust en ging toen naast me liggen en zo vielen we allebei in slaap. Ik werd wakker en dacht: "Wauw. Dat was echt vreemd. Het voelde zo echt, maar ik leef nog steeds. Ik ben niet doodgegaan dus daarmee is de kous af!" Maar dat was niet zo. Sterker nog, dat ging de volgende 20 jaar van mijn leven zo verder. Ik kon niet voorspellen wanneer het zou gebeuren. Het gebeurde niet elke nacht dus het verraste me elke keer weer. En het bracht me elke keer weer in een volledige paniektoestand. Ik riep mijn moeder nooit meer en ik vertelde nooit iemand anders over deze gebeurtenissen.

In mijn vroege twintiger jaren verliet ik de kerk omdat ik zo kwaad was op een god die me in dit drijfzand gevangen hield, die niet liefhebbend of zachtmoedig was, maar streng en nooit tevredengesteld. Ik haalde een diploma als onderwijzer en studeerde later af als onderwijs-therapeut. Ik leerde veel over psychologie maar ik leerde nooit om mijn angsten te overwinnen, ook al zocht ik in elk psychologie-college dat ik ooit volgde naar antwoorden. Tegen de tijd dat ik een jonge dertiger was begon mijn leven zichzelf langzaam uit te schakelen. Mijn leven had meerdere gezichten gekregen. Ik was getrouwd, had een dochter en vervolgens een zoon. Mijn leven leek aan de buitenkant geweldig, maar de innerlijke onrust was verstikkend. Er was nooit vrede en ik kon maar niet bezig genoeg blijven om mijn op angst gebaseerde denken stop te zetten.

Eindelijk had één van mijn broers een goed gesprek met me en zei: "De God van de Bijbel is niet de god waarover we als kinderen geleerd hebben. We zouden zelf de Bijbel moeten hebben gelezen en als we dat gedaan hadden, dan zouden we Hem op een andere manier bekeken hebben. Hij houdt echt van ons, Hij zal ons genezen, en Hij zal ons bevrijden". Dat was de eerste keer dat er een hoop in mij opwelde en het was genoeg om me naar de Bijbel te doen grijpen in de hoop daarin antwoorden te vinden. Ik verbond me weer aan de kerk, maar hield mezelf uit de buurt van de kerkgenootschappen van mijn ouders. Er waren een paar jaar van studie voor nodig - luisteren en leren - voordat ik eindelijk begreep dat deze angsten mijn leven beheersten omdat ik toestond dat zij mij beheersten. Ik begreep eindelijk dat het niet God's bedoeling was dat ik ergens bang voor was. In plaats daarvan verlangt Hij er naar dat ik Hem geloof, op Hem vertrouw, en dat ik van mijn eeuwige bestaan met Hem verzekerd ben.

Op een avond ging ik naar bed en opnieuw hoorde ik het: "Als je gaat slapen, dan zul je sterven!" Dit keer ging ik rechtop zitten en dacht er over na of ik zou geloven wat ik hoorde of dat ik zou geloven wat ik van de Bijbel had geleerd. Ik besloot dat ik niets te verliezen had behalve de angst zelf. Dus voor de eerste keer erkende ik dat mijn angst en sprak ik er hardop tegen: "Dat is een leugen en het is altijd een leugen geweest! Je hebt me voor de laatste keer gekweld. Ik zal vannacht niet sterven omdat mijn leven zich in God's handen bevindt. Als Hij er voor kiest om mij weg te nemen, dan is het prima om te sterven want ik weet wat er dan zal volgen. Ik ben deze leugen meer dan zat, net als alle andere leugens die mijn vredigheid proberen te stelen. Ik weiger toe te geven aan deze angst omdat deze niet strookt met wat God zegt. Ik verander vanavond mijn denkpatroon. Mijn verstand ondergaat nu officieel een verbouwing en bevindt zich nu onder het toezicht van God". De angst probeerde zich hiertegen te verdedigen, maar toen hoorde ik een andere stem zeggen: "De duivel haat het als je lacht en als je nu weer gaat liggen met een glimlach op je gezicht en gewoon gaat slapen, dan zul je hem verwarren". Ik glimlachte, dankte de Heer met heel mijn hart, en ging slapen.

Stopte alles op dat moment? Waren al mijn angsten overwonnen? Ik denk van wel, maar het gevecht om mijn verstand ging nog maanden door. God was trouwhartig toen hij me hielp te herkennen wanneer ik reageerde op oude gedachten, die op angst waren gebaseerd. Elke keer maakte ik een bewuste keuze om niet te geloven wat zich in mijn gedachten bevond en om in plaats daarvan God's Woord te geloven. Johannes 8:31-32 zegt: "Wanneer u bij mijn woord blijft, bent u werkelijk mijn leerlingen. U zult de waarheid kennen, en de waarheid zal u bevrijden." Het is nu al 30 jaar geleden dat ik rechtop in bed ging zitten en mijn angst overwon. Ik ben diezelfde 30 jaar bezig geweest met het voorkomen dat nieuwe kansen voor angst een greep op me zouden kunnen krijgen. Met de hulp van de Heilige Geest bewaak ik mijn geloofssysteem!

Worstel jij met angst? Psalm 34:5 zegt: "Ik zocht de HEER en hij gaf antwoord, hij heeft mij van alle angst bevrijd". God wil je bevrijden, dus vraag Hem er om! Waarom breng je je angst niet naar God? Als je nog nooit een relatie met Hem hebt gehad, dan kun je daar nu meteen mee beginnen. Het is mogelijk om alle soorten angsten te overwinnen, maar dan is eerst vereist dat we een kind van God worden. Hij is slechts een gebed van je verwijderd.

Vind jij deze informatie nuttig? Help ons dan door deze met anderen te delen met behulp van onderstaande social media knoppen. Wat zijn social media?

Praat over ons:

Volg ons: