 |
 |
"Gastric Bypass" Operatie - Het Begin
Mijn naam is Courtney, en dit is een persoonlijk verhaal over mijn "gastric bypass" operatie. Ik ben een 25-jarige huisvrouw en ben sinds Juni 2000 getrouwd met een piloot in de luchtmacht. Ik heb
mijn morbide zwaarlijvigheid overwonnen.
Mijn gezondheidsproblemen begonnen kort nadat we van onze huwelijksreis terugkwamen. Ik begon me het grootste gedeelte van de tijd ziek te voelen en ik begon met sprongen zwaarder te worden. Ik veronderstelde dat dit veroorzaakt werd door de nieuwe anticonceptiepil die mij vlak voor mijn trouwdag werd voorgeschreven. Mijn man en ik hadden er over gepraat en op Kerstavond besloten we dat ik zou stoppen met de pil in plaats van een andere dosering uit te proberen. We wilden graag een familie beginnen. Ik werd bijna meteen zwanger en vlak daarna had ik mijn eerste miskraam. Hoewel dat hartverscheurend was, wisten we op dat moment nog niet dat er iets ernstig mis was met mij.
Binnen een maand na mijn eerste miskraam had ik een afspraak met een oogarts. Hij deed alle normale testen en onderzoeken, en vervolgens verwijdde hij mijn ogen. Weet je hoe eng het is als een arts in je oog kijkt, het venster naar je ziel, en dan zegt: "Oh, dat is niet goed"? Nou, ik weet dat wel. Ze spoedden zich om foto's van mijn netvliezen te maken en om zaken op papier te zetten. Ze zetten me ergens neer en vertelden me dat ik een ziekte had die "Pseudotumor Cerebri (PTC)" wordt genoemd. Dit houdt eenvoudig gezegd in dat je hersenvocht zich opbouwt omdat het niet goed wordt afgevoerd, vervolgens tegen je oogzenuw aandrukt en gaat werken alsof het een tumor is. Zij geloofden dat ik een miskraam had gehad vanwege de manier waarop deze tumor tegen mijn hersenen aandrukte.
Ze dachten dat ik voor de rest van mijn leven geneesmiddelen en lumbaalpuncties (ruggenprikken) zou moeten hebben. Mijn neuroloog gaf me medicatie om de vochtproductie te verlagen. Deze vochtproductie gaf me een gevoelloos en tintelend gevoel in mijn handen en voeten, in mijn gezicht en soms in mijn benen. Het maakte me ook duizelig en ik begon dingen te vergeten. Een jaar later haalden ze me van deze medicatie af en toen ontdekten ze pas dat de schade blijvend was. Ze vertelden me later dat één van de zeldzame neveneffecten van dit geneesmiddel is dat het letterlijk gaten in je geheugen kan branden, net zoals een langdurig gebruik van de 'ecstacy' drug dat doet. Er zijn herinneringen uit mijn kindertijd die ik gewoonweg niet meer heb. Als mijn zussen beginnen met: "Herinner je je nog toen we...?" dan heb ik geen idee waar ze het over hebben, al probeer ik nog zo hard. Deze herinneringen zullen nooit meer terugkomen.
"Gastric Bypass" Operatie - De Gewichtstoename
Korte tijd nadat deze ziekte bij me was vastgesteld, begon ik in gewicht toe te nemen. Ik was bang omdat me verteld was dat de 'pseudotumor' gecompliceerd kan worden door een snelle gewichtstoename. In minder dan drie jaar tijd was ik meer dan 45 kilo zwaarder geworden en er was geen enkele manier om dit een halt toe te roepen. Ik deed alles wat de doktoren me aanraadden: diëten, pillen, oefeningen, noem het maar op. Niets werkte.
Vervolgens werd in Februari 2002 vastgesteld dat ik "Polycysteus-ovariumsyndroom" (PCOS) had. Er werd ook vastgesteld dat ik aan hypothyreoïdie leed. Men stuurde me naar een nieuwe specialist, die gespecialiseerd was in de behandeling van PCOS. Hij was agressief. Hij gaf me een geneesmiddel dat gemaakt was voor diabetici maar dat ook effectief was gebleken voor vrouwen met overgewicht die aan PCOS leden. Het maakte me voortdurend ziek en dat was het enige voelbare effect. Hij dacht dat de medicatie niet werkte door alle andere problemen die aan de oppervlakte waren gekomen.
In September 2003 werd ik opnieuw zwanger. Ik werd verzekerd dat mensen met mijn afmetingen onder toezicht wel degelijk een gezonde baby konden hebben. Maar niet met mijn complicaties. Ik had een tweede miskraam, de dag na mijn 23e verjaardag. 'Troosteloos' kan niet eens in de buurt komen van hoe ik me toen voelde.
In Mei 2004 werd vastgesteld dat ik last had van een hoge bloeddruk. Mijn arts ontdekte toen dat mijn PCOS een weerstand tegen insuline had. Wanneer je eet, dan breekt je lichaam de voedingsstoffen in je voedsel af en insuline brengt die stoffen vervolgens naar je cellen. Een weerstand tegen insuline houdt in dat mijn eigen cellen mijn eigen insuline niet accepteerden. Dus bleef mijn lichaam me vertellen dat ik honger had terwijl al het voedsel dat ik at in werkelijkheid als vet werd opgeslagen. Mijn gewicht nam met sprongen toe maar mijn lichaam kreeg geen voedingsstoffen. Ik was letterlijk aan het verhongeren. Mijn artsen gaven het eindelijk op. Ze vertelden me toen dat ik binnen een paar jaar een diabeticus zou zijn en waarschijnlijk zou sterven tegen de tijd dat ik dertig zou zijn. Er waren zo veel dingen mis met me dat al die geneesmiddelen niet konden werken. Ik was letterlijk aan het sterven terwijl ik dagelijks 9 verschillende geneesmiddelen nam. Elke aandoening en syndroom werd nu verergerd doordat ik een morbide overgewicht had met vijf daaraan gerelateerde complicaties. Mijn arts koos toen voor een drastische stap. Gezien het feit dat ik 24 was, niet zwanger kon worden en zojuist was verteld dat ik in mijn huidige toestand niet meer dan 6 jaar te leven had, vond ik een drastische stap prima.
"Gastric Bypass" Operatie - De Operatie
Mijn artsen zetten me op een wachtlijst voor een zogenaamde "RuenY Gastric Bypass" operatie. Vanaf dat moment begon ik er samen met mijn familie intensief over te bidden. De operatie vond uiteindelijk plaats op 27 December, 2004. Dit was vier jaar en drie dagen sinds de dag dat ik met de anticonceptiepil was gestopt.
Door al deze ervaringen heen heb ik veel vragen gekregen over waarom ik mijn geloof maar bleef behouden, oog in oog met deze slechte vooruitzichten. Mijn antwoord was steeds dat God in al mijn omstandigheden steeds trouwhartig was gebleven. Nu ik terugkijk op de afgelopen vijf jaar van mijn leven kan ik het pad zien dat ik voor mezelf aan het kiezen was en het pad dat God voor me in gedachten had. Ik kan zien dat Zijn pad voor mij niet hetzelfde was als wat ik in gedachten had, maar Hij wist wat het beste voor me was. Oog in oog met rampspoed hield Hij me overeind. Toen Hij wist dat ik het pad dat voor me lag niet in mijn eentje kon bewandelen, stuurde Hij mijn echtgenoot om dit samen met mij te doen.
Zeker, er waren donkere momenten-- momenten waarop ik ontdekte dat ik kwaad was op God voor al die dingen waarvan ik geloofde dat Hij toestond dat ze gebeurden; momenten waarop ik me zo alleen voelde, maar feitelijk nooit alleen was. Hij hield me in Zijn armen wanneer ik huilde over mijn verloren kinderen, en wanneer ik in de spiegel keek en alleen maar een dikke vrouw kon zien.
Net als in het boek Daniël en het verhaal van Sadrach, Mesach en Abednego werd ik in een vuur gegooid en beproefd. En net als in dat verhaal kon het vuur mij niet deren omdat God naast me stond. De vuren van deze wereld kunnen alleen die dingen verbranden die verbonden zijn aan deze wereld. God liep met me mee, met elke stap die ik nam.
"Gastric Bypass" Operatie - De Resultaten
Er is nu meer dan een jaar verstreken en mijn "gastric bypass" operatie was een compleet succes. Ik had geen complicaties en werd nooit ziek. Ik neem geen enkele van de medicijnen meer die ik vóór mijn operatie nam, en ik heb nu zo'n 60 kilo verloren en kan mijn jurken 9 maten kleiner kopen. Ik voel me als een gloednieuw persoon.
De volgende Bijbelverzen waren een licht in de meest duistere tijden in mijn leven. Ik heb me daar in de afgelopen vijf jaar stevig aan vastgeklemd, en ik doe dat nog steeds.
"Wees niet bang, want ik zal je vrijkopen, ik heb je bij je naam geroepen, je bent van mij! Moet je door het water gaan - ik ben bij je; of door rivieren - je wordt niet meegesleurd. Moet je door het vuur gaan - het zal je niet verteren, de vlammen zullen je niet verschroeien. Want ik, de HEER, ben je God, de Heilige van Israël, je redder" (Jesaja 43:1-3).
"Mijn plan met jullie staat vast - spreekt de HEER. Ik heb jullie geluk voor ogen, niet jullie ongeluk: ik zal je een hoopvolle toekomst geven" (Jeremia 29:11).
Courtney ervoer God's liefde toen ze met deze levensbedreigende ziektes te maken had. Verlang jij naar diezelfde vredigheid in je leven?
Leer Meer Over het Hebben van God's Vrede in Zware Tijden!
Vind jij deze informatie nuttig? Help ons dan door deze met anderen te delen met behulp van onderstaande social media knoppen. Wat zijn social media?
Praat over ons:
Volg ons:
|
|
| English
|
| Social Media | |
|
| |
Praat over ons:
Volg ons:
|
|
| | Levensproblemen | |
|
| |
|
Miskraam-statistieken
Verlichting van Chronische Pijn
Omgaan Met Eenzaamheid
Traumatische Hersenbeschadiging
Chronische Vermoeidheid
Chronische Pijn
Proberen Zwanger te Raken
Gastric Bypass Operatie
Hoe Met een Sterfgeval om te Gaan
Bronnen Voor Verder Onderzoek
|
| | Bestaat God Wetenschappelijk? | |
|
| | Bestaat God Filosofisch? | |
|
| | Is De Bijbel Waar? | |
|
| | Wie Is God? | |
|
| | Wie Is Jezus? | |
|
| | Welke Religie? | |
|
| | Hoe Kan Ik Met God Groeien? | |
|
| | De Chronologische Bijbel | |
|
| | Populaire Kwesties | |
|
| | Herstel | |
|
|
|
|
|
