Miskraam-statistieken - Een Blik op de Getallen en de Definities
Miskraam-statistieken kunnen dramatisch zijn. Een miskraam vindt plaats in 20 procent van alle zwangerschappen. Maar volgens sommige bronnen is dit een onnauwkeurig percentage. Veel vrouwen kunnen zonder dit te weten een miskraam hebben voordat zij zich zelfs ook maar realiseren dat zich in hen een leven heeft gevormd - en zij nemen dan gewoon aan dat hun miskraam een wat zwaardere menstruatie was dan gewoonlijk. Daarom is het mogelijk dat het werkelijke miskraam-percentage zich dichter bij 40 of 50 procent bevindt. Van alle vrouwen die een miskraam hebben, zal 20 procent te maken hebben met een herhaling hiervan.
De term miskraam refereert aan het verlies van een zwangerschap in ontwikkeling, tot aan de twintigste week van de zwangerschap. In de medische terminologie wordt dit aangeduid als een spontane abortus. Veel vrouwen die een miskraam hebben vinden deze term kwetsend. Maar het is belangrijk om op te merken dat de term "abortus" slechts het verlies van de zwangerschap aanduidt. In het medische vakgebied impliceert dit niet dat de zwangerschap zou zijn beëindigd als gevolg van een keuze van de vrouw. De correcte term voor een gekozen procedure is "electieve abortus". Wanneer een vrouw haar zwangerschap na de twintigste week verliest, wordt het verlies een doodgeboren kind genoemd.
Miskramen kunnen in twee categorieën worden ingedeeld. Een geïsoleerde miskraam refereert aan een enkele, sporadische gebeurtenis. Vaak treedt een geïsoleerde miskraam op als gevolg van een chromosomale fout in de eicel of in de zaadcel. Deze chromosomale fout herhaalt zich niet. Als een vrouw drie opeenvolgende miskramen heeft gehad, dan worden de miskramen als habitueel beschouwd. Een vrouw die habituele miskramen heeft kan aan medische onderzoeken worden onderworpen om zo te ontdekken wat de achterliggende oorzaak voor haar herhalende miskramen zou kunnen zijn. In het algemeen moeten deze achterliggende oorzaken worden behandeld om het voor de vrouw mogelijk te maken om een zwangerschap succesvol te kunnen voltooien.
Miskraam-statistieken - Drie Verschillende Manieren Waarop Dit Kan Voorkomen
Miskraam-statistieken kunnen variëren omdat een miskraam op verschillende manieren kan voorkomen, die elk leiden tot het verlies van de zwangerschap. Afhankelijk van de omstandigheden kan medisch ingrijpen noodzakelijk zijn om de lichamelijke veiligheid van de vrouw te kunnen verzekeren.
Gemiste Abortus: Deze treedt op wanneer het lichaam van de vrouw de dode foetus niet uitdrijft. Een gemiste abortus kan wekenlang onopgemerkt blijven. Symptomen zijn onder meer het gebrek aan zwangerschapsverschijnselen, maar door de verhoogde hormoon-niveaus kan een vrouw een gemiste abortus hebben terwijl zij toch de karakteristieken van een normale zwangerschap ervaart.
Incomplete Abortus: Deze treedt op wanneer het lichaam van de vrouw slechts een gedeelte van het zwangerschapsweefsel uitdrijft. In het geval van een incomplete abortus kunnen gedeelten van de foetus, de vruchtvliezen of de placenta in het lichaam van de vrouw blijven zitten. Symptomen zijn onder meer een geopende baarmoederhals, kramp en het uitscheiden van bloed en weefsel van de foetus.
Complete Abortus: Deze treedt op wanneer de vrouw een niet-levensvatbare foetus baart. In het geval van een complete abortus worden alle weefsels door het lichaam van de vrouw uitgedreven. Symptomen zijn onder meer het afscheiden van het volledige zwangerschapsweefsel en een gesloten baarmoederhals.
In het geval van miskramen die gemist of incompleet zijn is in het algemeen een dilatie en curettage (D&C) nodig. Bij een D&C wordt de baarmoederhals van de vrouw verwijd en wordt de binnenwand van de baarmoeder afgeschraapt. Als een gemiste abortus vóór zeseneenhalve week in de zwangerschap optreedt, dan kan de arts de vrouw aanraden om een paar dagen af te wachten om te zien of haar lichaam de foetus spontaan zal uitdrijven, wat in de meeste gevallen gebeurt. Op deze manier kan een D&C worden vermeden.
Miskraam-statistieken - De Pijn Begrijpen
Miskraam-statistieken vertellen niet het hele verhaal. Het verwerken van een miskraam heeft normaalgesproken niets te maken met medische getallen en lichamelijke gevolgen. Een miskraam heeft slechts een minimale hoeveelheid fysieke pijn tot gevolg, met symptomen als hoofdpijn, kramp en bloedverlies. Maar deze symptomen zijn gewoonlijk licht van aard en het lichaam van de vrouw zal daarom snel en gemakkelijk herstellen.
Maar een miskraam brengt een grote psychologische pijn met zich mee. Het verlies van de zwangerschap eindigt niet met het uitdrijven van het weefsel van de foetus - voor velen betekent een miskraam de dood van een kind. Hoewel een zich ontwikkelend embryo of een foetus in de medische terminologie niet als een kind wordt beschouwd, hechten veel moeders zich al vroeg aan hun zwangerschap. Wanneer de miskraam dan optreedt, verliest de vrouw niet alleen een zwangerschap, maar ook een kind en haar dromen voor dat kind.
Miskraam-statistieken - Ontsnappen Aan de Stilte
Miskraam-statistieken worden niet in overvloed gepubliceerd. Een miskraam zou gemakkelijker te verwerken zijn als deze niet werd overschaduwd door een zware stilte. In onze maatschappij blijft een miskraam een ongemakkelijk gespreksonderwerp. De stilte waarmee dit onderwerp is omgeven veroorzaakt nog meer psychologische pijn voor de rouwende moeder omdat zij niet in staat is om openlijk en gepast te rouwen. Het rouwproces heeft een sterk genezende werking op de emotionele en mentale gezondheid van de vrouw, en als dit proces niet kan plaatsvinden dan heeft zij het gevoel dat ze in haar eentje moet lijden.
Een Miskraam Verwerken en Genezen!
Backflip
BlinkBits
Blinklist
blogmarks
del.icio.us
digg
Furl
Raw Sugar
reddit
Shadows
Simpy
Spurl
Technorati
Yahoo My Web
More...
