 |
 |
Slachtoffers van Verkrachting – Een Sollicitatiegesprek dat Verkeerd uitpakte
Slachtoffers van verkrachtingen over de hele wereld delen hun verhalen met ons. Kijk eens naar dit persoonlijk verhaal.
De lente hing in de lucht. Bloemen begonnen na hun winterse roes overal uit de grond te komen. De vogels waren terug, de zon scheen en er waaide een prettige bries die de geuren van het lente-seizoen met zich meevoerde.
Ik was op weg naar een sollicitatiegesprek, voor een baan waarvoor ik woningen in de omgeving zou kunnen schoonmaken voor een beter salaris dan wat ik nu verdiende bij mijn 'fast food' restaurant. Ik was zo opgewonden; ik dacht echt dat dit de baan voor mij was. Ik had gereageerd op een advertentie in de locale krant, en ik sprak met de adverteerder een datum en tijd af voor het sollicitatiegesprek.
Ik kwam met de auto van mijn ouders op de afgesproken locatie aan. Ik zou de man ontmoeten op de parkeerplaats van een plaatselijke ijssalon en hij zou me van daaruit meenemen naar het eerste huis. Hij vertelde me dat dat aan het eind van de middag in de schemering anders voor mij te moeilijk te vinden zou zijn. Ik vond zijn auto en stapte in. We gingen meteen op weg.
We spraken over een groot aantal verschillende zaken en ik lette eigenlijk niet goed op waar we nu eigenlijk naar toe gingen. Ik stelde hem vragen over het werk en het aantal uren dat ik zou moeten werken. Ik liet hem weten dat ik nog steeds op school zat, dat mijn huiswerk altijd voorrang had en dat ik daarom alleen maar part-time wilde werken. De antwoorden op mijn vragen waren erg kort.
Terwijl we maar doorgingen met rijden begon ik me stilletjes af te vragen: waar is dat huis dan? Hij reed de parkeerplaats van de locale aardgasmaatschappij op. Ik was wel verbaasd en ik voelde me nu ook wel wat ongemakkelijk. Ik vroeg hem waarom we daar waren gestopt. Hij antwoordde niet maar parkeerde de auto.
Hij zette de motor af en wendde zich naar me toe. Hij vroeg me een aantal vragen met een sexuele strekking. Ik wist al snel dat ik in de problemen zat. Ik keek om me heen maar er was niemand te zien. De parkeerplaats was omgeven door bomen en was vanaf de weg niet zichtbaar. Ik probeerde de autodeur te openen maar die wilde maar niet openen. Hij lachte alleen maar naar me. Geen gelukkige glimlach, maar een boosaardige grijns.
De dingen die na die glimlach gebeurden zijn geen dingen die een jong, naïef, verlegen, onschuldig meisje dat net 16 was geworden zouden moeten overkomen. Nadat hij had gehad wat hij van me wilde liep hij om de auto heen, opende de deur, sleurde me er uit en liet me snikkend en met gescheurde kleren op het asfalt achter.
Ik probeerde mezelf zo goed als ik dat kon bijeen te rapen en ik begon naar de auto van mijn ouders terug te lopen. We hadden zo lang gereden, maar we bevonden ons maar 2 kilometer van de plek waar we elkaar hadden ontmoet. Het leek wel een eeuwigheid te duren voordat ik die afstand te voet had afgelegd. Ik was totaal gevoelloos. Ik bevond me in een shock-toestand.
Ik bereikte de auto, stapte in en reed naar huis. Er was niemand thuis. Ik was daar dankbaar voor. Ik stapte in de douche en ik schrobde en schrobde tot het water ijskoud was. Ik werd maar niet schoon.
Ik vertelde er nooit iemand over. Ik trok me in mezelf terug. Ik ging door met mijn leven, maar deed de dingen die ik moest doen alsof ik een robot was. Mijn lichaam was niets meer dan een omhulsel. Ik was mijn ziel aan het beschermen. Ik zou nooit meer toestaan dat iemand me op deze manier misbruikte.
Mijn vrienden waren God, de Bijbel en poëzie. Als ik niet op school was, dan zat ik alleen in mijn kamer. Ik vroeg God om me in in de diepste delen van mijn binnenste te genezen. Plaatsen die alleen Hij kent. Maar, ik kon de genezing nog steeds niet voelen.
Slachtoffers van Verkrachting – Een Feestje met een Ongelukkige Afloop
Ik ging toen naar de universiteit en verdoofde mijn pijn met alcohol. Na de universiteit ging ik het leger in omdat ik een behoefte aan orde voelde. Ik moest zien te ontdekken wie ik was. Ik was (en ben dat nog steeds) erg vaderlandslievend en ik was bereid om voor mijn land te sterven als dat nodig mocht zijn.
De eerste trainingsronde van de opleiding was gemakkelijk. Ik werd zo'n goede soldaat als ik ooit zou kunnen worden. Ik volgde bevelen op. Ik was bereid het vuile werk te doen, ik marcheerde wanneer men me vertelde te marcheren, ik rende wanneer men me vertelde te rennen. Ik slaagde met vlag en wimpel. Daarna volgde de gespecialiseerde opleiding; meer vrijheid, meer keuzes, minder structuur en orde.
Onze legerbasis had een uitgaansgelegenheid voor de soldaten. Ik begon die met regelmaat te bezoeken en danste daar met vrienden uit mijn barakken. Ik danste veel want dat was een prachtige uitlaatklep voor de wonden die in mijn binnenste nog steeds niet genezen waren. Op een avond, toen de bar sloot, sneed ik de weg af door een gebied met veel struikgewas aan de achterkant van de barakken. Dat zou me 15 minuten schelen. Er was een groep dronken mede-soldaten die diezelfde kortere weg nam. Blijkbaar was een eenzame vrouw in het struikgewas voor hen een te grote kans om te laten liggen.
Ik heb hun gezichten nooit gezien. Terwijl ik daar op de grond lag en werd aangevallen, trok ik me in een wereld terug die me beschermde van wat er met me werd gedaan. Toen ze me achter lieten hoorde ik niets dan hun demonische gelach. Dat geluid hoor ik nu, 26 jaar later, nog steeds.
Slachtoffers van Verkrachting – De Wonden Helen
Je denkt nu misschien wel dat ik op dit moment alle reden in de wereld had om boos te zijn over mijn ervaringen als slachtoffer van deze verkrachtingen -- dat ik van mijn geloof en mijn God zou weglopen. Niets is minder waar. God was altijd bij me. Ik heb geen antwoord als je me vraagt waarom deze dingen in mijn leven gebeurden. Maar ik weet wel dat God alle dingen in het leven voor Zijn goede plan gebruikt.
Hoewel ik er nooit voor zou kiezen om deze pijnlijke momenten nog eens mee te maken, hebben deze me wel gevormd tot wie ik nu ben. God heeft een verlangen in me geplaatst om andere vrouwen bij te staan met Zijn Woord, Zijn liefde, Zijn vergeving en Zijn genade.
Wanneer iemand er voor kiest om voor Jezus Christus te leven, dan kiest hij of zij voor de moeilijker weg. Er zullen beproevingen volgen en er zal worden geleden. We moeten dit verwachten. We hebben hoop. We weten dat we niet alleen zijn. We weten dat God uiteindelijk zal winnen. En wij winnen ook.
Ik heb mijn aanvallers al lang vergeven. Ik bid dat God iemand hun pad zal doen kruisen die Zijn glorie aan hen zal openbaren. Dat zij aan Zijn oproep gehoor zullen geven, de hand van de duivel los zullen laten en met mij de eeuwigheid zullen doorbrengen.
Leer Meer Over Vergeving!
|
|
| English
|
| Herstel | |
|
| |
|
Hulp Bij Kindermishandeling
Leven na Sexueel Misbruik
Slachtoffers van Verkrachting
Waarom Ik God
Homosexuele Christenen
Porno-verslaving
Masturbatie-verslaving
Ik Haat Mijn Leven
Behandeling voor Sexverslaafden
Bronnen Voor Verder Onderzoek
|
| | Bestaat God Wetenschappelijk? | |
|
| | Bestaat God Filosofisch? | |
|
| | Is De Bijbel Waar? | |
|
| | Wie Is God? | |
|
| | Wie Is Jezus? | |
|
| | Welke Religie? | |
|
| | Hoe Kan Ik Met God Groeien? | |
|
| | Populaire Kwesties | |
|
| | Levensproblemen | |
|
|
|
|
|
Backflip
BlinkBits
Blinklist
blogmarks
del.icio.us
digg
Furl
Raw Sugar
reddit
Shadows
Simpy
Spurl
Technorati
Yahoo My Web
More...
