Voedselverslaving

Voedselverslaving - Oorzaken en Symptomen
Voedselverslaving is, net als elke andere verslaving, een verlies aan controle. Het individu begrijpt dat zijn of haar eetgewoonten schadelijk zijn, maar gaat toch door met het destructieve gedrag. Voedselverslaving is zowel een fysiologisch als een psychologisch fenomeen.

Veel mensen hebben een zogenaamde "voedsel-allergie". Dat wil zeggen dat, wanneer zij bepaalde voedselsoorten eten, deze dan negatieve symptomen en veranderingen in het lichaam veroorzaken, maar tegelijkertijd verlangens ernaar opwekken. Het individu dat hier aan lijdt, bijvoorbeeld een diabeticus, kan dan weliswaar "ziek" worden wanneer suiker wordt gegeten, maar hij of zij zal dit nog steeds willen eten en ook in overmatige hoeveelheden willen eten, met de negatieve gevolgen van dien. Onderzoek wordt ook voortgezet naar bepaalde proteïnes in melk en tarwe die gevolgen veroorzaken die vergelijkbaar zijn met narcotische middelen. Deze chemicaliën bootsen de natuurlijke pijnstillers in het lichaam na, de zogenaamde endorfines en worden daarom "exorfines" genoemd. Individuen kunnen aan depressies, een gebrek aan zelfrespect of eenzaamheid lijden; zij voelen zich dan beter wanneer ze grote hoeveelheden voedsel hebben genuttigd of wanneer ze bepaalde soorten voedsel eten zoals zout of chocolade. Dit onmiddelijke goede gevoel ('high') maakt vervolgens plaats voor een ziekelijk schuldgevoel, wat weer tot een grotere depressie leidt. Omdat de verslaafde hier geen controle meer over heeft, zal hij of zij zich opnieuw tot diezelfde eetgewoonten wenden in een bewuste of onbewuste poging om zich beter te voelen.

Voedselverslaafden komen in gelijke mate voor in verschillende leeftijdsgroepen, rassen en de beide geslachten. Er zijn mensen met overgewicht, mensen met een te laag gewicht en mensen met een normaal gewicht. Ze worden met elkaar verbonden door hun obsessie met voedsel. De mensen die aan overgewicht lijden hebben hierdoor ook met een gevoel van vernedering te maken; ze kunnen lusteloos zijn en niet in staat zijn om actief te zijn of zich vrijelijk te bewegen. De mensen die aan een te laag gewicht lijden kunnen boulimisch zijn; hoewel ze op een obsessieve manier eten, zijn ze zo bang om te zwaar te worden dat ze braakneigingen opwekken, laxeermiddelen nemen of dwangmatig aan lichaamsbeweging doen om een gewichtstoename te voorkomen. Sommigen wisselen dit ook af met perioden van annorexia, waarin ze helemaal niet eten om zo hun gewicht binnen de perken te houden. Mensen met een normaal gewicht lijken misschien wel normaal, maar kunnen toch een obsessie voor voedsel hebben en er continu over nadenken wat ze gaan eten of hoeveel ze wegen. Het onderwerp "voedsel" is op zichzelf een ramp voor deze mensen; op een compulsieve manier tellen ze de calorieën en eten ze zonder daarvan te genieten.

Voedselverslaving - Is er Hoop op Herstel?
Voedselverslaving is een serieuze stoornis met vele negatieve gevolgen voor de gezondheid. Overgewicht, psychologische stoornissen, suikerziekte en afwijkingen in het spijsverteringssysteem zijn slechts enkele van deze gevolgen.

De eerste stap naar herstel is, uiteraard, de realisatie en de acceptatie van het probleem. Medisch gezien moeten mensen identificeren welke etenswaren de allergische symptomen en de verlangens om te eten in gang zetten, de zogenaamde 'triggers'.

Er bestaat geen gemakkelijke manier om voedselverslaving te bestrijden; een intense discipline is vereist om de eetgewoonten en de levensstijl te veranderen. Er zou een begin moeten worden gemaakt met een realistisch programma van lichamelijke oefeningen, in combinatie met veranderingen in de eetgewoonten die kunnen worden aangehouden. Ambitieuze pogingen om de eetgewoonten abrupt te veranderen of om zeer snel gewicht te verliezen zijn op de lange duur zelden succesvol.

De fysiologische en psychologische afhankelijkheid van voedsel kan het beste doorbroken worden wanneer het individu zich realiseert dat hij of zij niet bij machte is om dit alleen te kunnen doen. Hij of zij moet zich op God richten, want Hij alleen is in staat om hulp en genezing te bieden voor dit probleem en in alle andere gevallen van menselijke hulpeloosheid. "Ik, de HEER, ben het die jullie geneest" (Exodus 15:26b). God geeft net zo veel om ons lichamelijk welzijn als om onze geestelijke relatie met Hem. Als iemand naar Hem op zoek gaat, dan zal hij gezondheid en genezing en herstel vinden. "Geliefde broeder, ik hoop dat het u in alle opzichten goed gaat en dat u gezond bent. Dat het uw ziel goed gaat weet ik" (3 Johannes 1:2).